با توجه به اینکه مسائل علمی باید در محافل علمی مطرح و پاسخ داده شود و جواب ابلهان خاموشی است ما از هرگونه پاسخگویی به عده ای دلقک بی سواد وطن فروش در ماهواره ها خودداری نموده ایم ولی از آنجایی که طرفداران حق و حقیقت و ایرانیان روشن اندیش و همشهریان خوب ما خواستار این شدند و اجبار بر این کردند که ما حداقل پاسخی به این یاوه گویان بدهیم عرض می کنم که موضوع اتل متل توتوله یک موضوع فرهنگی، وارداتی و روانشناسانه است برای تخریب فکری و تشوش افکار کودکان و نوجوانان و گاهی بزرگسالان این سرزمین.

آنها باید بدانند که وقتی گاوی شیر نمی دهد خودشان اهل حماقت هستند که چنین گاوی را در تخیلات پوچ خودشان شیرش را به هندوستان می فرستند و از آن بدتر خودشان عقب مانده ذهنی هستند که به دنبال یک زن کردی در هندوستان می گردند و باز هم خفت و زاری در تفکر آنهاست که اسم ترکی روی زن کردی می گذارند عم قزی! که سر از آذربایجان در  می آورد. این بی حرمتی ها را به ایرانی ها وصل نکنند و دیگر اینکه این زن کردی که اسمش ترکی است دارای کلاه می باشد. این شما هستید که زن و مردتان از هم تشخیص داده      نمی شوند و شئونات بانوان را رعایت نمی کنید. کلاه بر سرشما رفته است. زنهای ما کلاه ندارند. کلاه مخصوص مردان است. بعد هم اگر دور کلاهی قرمز بود ربط به ترکمنستان دارد.

این چنین افکار مشوش و بی هویتی فقط در ذهن شماها پدیدار می گردد. اگر به چنین مطالبی اشاره می کنیم در واقع ریشه های این حرکت فرهنگی مخرب را بررسی کرده ایم. این چنین می شود که فرزندی که با این مهمل بافی ها بزرگ شده در سن 20 سالگی به پدرش می گوید: من می دانم که ما زیر پایمان فرش نداریم و پول پیش اجاره خانه را قرض کرده ایم ولی شما باید برای من یک ماشین بیست میلیونی بخرید و این امکان پذیر است چونکه در زمان کودکی به من آموخته اید که گاوی که شیر ندارد می توانند شیرش را به هندوستان ببرند پس شما که پول ندارید هم می توانید ماشین بیست میلیونی برای من بخرید و من منطق سرم نمی شود. دشمنان ملت از این روشنگریها به خشم می آیند. اگر قرار بود حرف   بی معنایی باشد، این همه عکس العمل برای چیست؟ این همه هزینه ها برای پخش این برنامه ها برای چیست؟ اگرچه بسیاری از فرزندان هوشمند این ملت بجای این مطالب سخیف مشغول حفظ قرآن و نهج البلاغه هستند.

همه این توضیحات را ما برای آن دسته از دوستانی دادیم که علاقمند بودند که ما دفاعیه بنویسیم اما این را دفاعیه تلقی نکنید چون در برابر یاوه گویی، هرگز پاسخ مشابه دادن اخلاقی نیست. براثر همین مهمل بافی هاست که روان پریشی و اسکیزوفرنی اینقدر در جوامع شما شایع است. ای کاش شرایطی بود که هرگز کلامی پاسخ نمی دادیم. حیف توان و زمان که برای پاسخگویی به ابلهان هدر برود.