حضرت علی (ع) در مورد گوشت فرموده اند: گوشت حلال، حیا دارد.
در بررسی این حدیث شریف به نکاتی برمی خوریم که توجه به آن نشان می دهد که حضرات معصومین علیهم السلام مطالب دقیق علمی و بهداشتی را در عصر خویش با  بیانی ساده به مردم منتقل می کرده اند، اما همین بیان ساده حاوی نکات بسیار دقیق علمی منطبق بر دستاورهای علمی بشر در عصر های بعدی بوده است، چانچه امروزه هم با توجه به پیشرفت های علمی و فناوری در عرصه های مختلف نکات قابل توجهی از این حکمت ها بر ما آشکار شده است.

اما نکته این حدیث شریف این است که اگر حیوانات به طور صحیح ذبح اسلامی شوند، یعنی چهار رگشان از گردن بریده شود و سر و گردن آنان قبل از این که جان از بدن حیوان خارج نشده است را از بدن جدا نکنند، این امر باعث می شود تا خون به طور کامل از بدن خارج شود. در غیر این صورت مقداری خون در بدن حیوان باقی می ماند.
با توجه به علم فیزیولوژی وقتی خون کاملاً از بدن خارج شود باعث می گردد، از فضای میان بافتی نیز خون کاملاً خارج شود، در نتیجه خون حتی از تمام مویرگ های خیلی ریز اندام بدن نیز خارج شده است.
حال وقتی این گوشت را داخل ماهی تابه تفت می دهید، گرما باعث می شود تا با توجه به فضای میان بافتی که در گوشت حلال خالی است، گوشت در جهت آن خلا خودش را بکشاند که این امر سبب می شود تا گوشت جمع شود از این رو حضرت علی (ع) این حالت را به داشتن حیای گوشت تعبیر کرده است.